گرچه ما به رعایت هیچ قانونی خو نکرده ایم
دنیا ی ما پر است از قوانینی که وضع می کنیم
کتاب های جوهرینی که حجم باید ها و نباید هایشان از حد گذشته است و پرونده هایی که مدام جابجا
میشوند . مکالمات روزمره از قوانین سختی پیروی می کنند که کمتر کسی قادر است حکم این
بازی های کلامی را خوب یاد بگیرد چه برسد به اینکه بازیکن ماهری باشد. در هم پیچیدگی و ابهام
شرط لازم است گویی برای معتبر بودن و معتمد بودن.... اینگونه ما وقف می شویم در تو در توی هزار لای
این تصویر گنگ که گاهی خودمان هم گم می شویم چه برسد به احساس و اندیشه و خلاقیت گاه به
گاه.
انکار نمیکنم گاهی شرط لازم زیبایی ابهام است نه البته شرط کافی . ولی گمان می برم یک حقه ای در
کار است! آیا ما تا این حد به این اصل زیباشناسانه معتقدیم؟
پس دشنام ها یی که چون جویدنی هرز به آن عادت کرده ایم...بی توجهی گاه به گاه به حضور سادهء
دیگران و نادیده گرفتن حقوقی که حتی خودمان وضع کرده ایم....
نه! ما به رعایت هیچ قانونی خو نگرفته ایم...
